Rebel run usa
          2008
VERSLAG 3

Erg vroeg wakker word je als je erg vroeg naar bed gaat. Dus zo kan het zijn dat we om 6.30 uur al  met een bakkie leut op de courtyard zitten voor ons laatste uurtje New Orleans.

Na een bescheiden ontbijt en de zelfreiniging checken we uit en vragen we de valet om de KIA op te sporen.

Dat lukt en na een kwartier rijden we, voldaan over het feit dat we deze leuke stad (even niet denkend aan alle ellende in de 9th Ward) in ons reisschema opgenomen hebben, richting de Lake Ponchartrain Causeway,

de langste brug ter wereld.

En hij is lang, wel zo'n 40 KM, met aan beide zijden het onmetelijke Lake Ponchartrain.

Maar ook hier komteen eind aan en zo duiken we de Interstate 12 en even later de vertrouwde 10 weer op voor een ritje van bijna 500 kilometer naar Panama City Beach Florida.

 

We krijgen onze portie bruggen en water wel deze vakantie want vrijwel direct vervolgen we onze weg weer over de swampbruggen. Om dit en beetje uit te leggen heb ik even wat foto's opgegoogled die een beeld geven van hoe die swampbruggen, een zelfverzonnen woord overigens, er dan wel uitzien.

Twee betonnen bruggen met aan weerszijden moeras en eronder en tussenin water, dat is het.

In alle Staten. From LA to FL, through MS and AL

 

We passeren al snel de Louisiana - Mississippi stateline, maar het landschap blijft onveranderd.

De benzineprijzen niet. Hoe verder je oostwaarts gaat, hoe sneller de prijzen stijgen.

Was het in Texas en Louisiana nog rond de $3.40 per gallon, nu zitten we al rond de $3.55,

en terwijl ik dit schrijf, in Georgia, zie je al bedragen van $3.69 op de pomp.

Het ziet er naar uit dat we aan het eind van de vakantie de 4 dollar per gallon wel gaan halen.

Nu komt dat nog maar neer op een 60 eurocent per liter, maar de locals worden er niet blijer van.

 

Maar goed, halverwege de rit gaan we op zoek naar een "rest area", maar behoudens het Visitor Welcome Center op de Mississippi  - Alabama stateline komen we niks meer tegen. En die laatste stond niet eens op onze RandMcNally Roadmap van de Wal*Mart. Deze "rest area's", die normaal allemaal op de kaart aangegeven staan, zijn uiterst mooi en schoon uitgevoerde parkeerplaatsen, met overdekte picknicktafels (waar vaak ook nog een barbecue bij staat), schone toiletten, frisdrankautomaten en bij de Welcome Centers (op iedere stateline te vinden) ook nog een informatiewinkel waar ook van alles te koop is. We maken hier graag gebruik van om een bakkie te zetten en een broodje te eten, maar nu hadden we even pech.

 

We hebben al wel 2 korte stops gemaakt, in Biloxie MS en Mobile AL, om te tanken en wat T-shirts aan te schaffen bij de lokale Harleyboeren, maar we hadden nu wel trek in een lunch.

Omdat we maar een klein stukje Alabama doorkruisen besluiten we net over de grens met Florida van de route af te wijken en bij Pensacola (van de "Wings of Gold") rechtsaf te slaan, richting Golf van Mexico, om de strandroute naar Panama City Beach te nemen en ergens aan het water te gaan lunchen.

En weer passeren we allerlei lange, hoge, smalle en brede bruggen om uiteindelijk in Navarra Beach aan het strand een mooie picknickplek te vinden.

Na de verkwikkende lunch aan we weer op weg, om erachter te komen dat dit veel vermoeiender rijden is dan met de cruisecontrole op 80 op de Interstates.

 

Uiteindelijk komen we mooi op tijd aan in hotel Beachbreak by the Sea in Panama City Beach, waar het heerlijk warm is, het strand oogverblindend wit en de zee azuurblauw. Ook hier weer uiterst vriendelijk personeel, maar wel een uiterst vreemde kamer. Kamer 308 heeft bij binnenkomst een Queensize bed staan met daarbij een koelkast, magnetron en koffiezetter. Ook een grote plasma siert de kamer, die tevens voorzien is van een standaard badkamer. Als je dan een smal gangetje door loopt vindt je in het tweede deel van de kamer een Queensize bed, een grote plasma, een standaard badkamer en een leuk balkon, met uitzicht op de 30 meter verder gelegen zee.

Heel apart, maar wel leuk en deel 1 van de kamer wordt ingericht als bagage en leefruimte. De wifi die alleen in de lobby zou werken, werkt ook op de kamer uitstekend, maar we zitten dan ook maar een meter of 10 van die lobby.

Na  installatie springen we gelijk de badkleding in en sprinten naar de Golf. Die blijkt nog al fris, dus komt niet verder dan onze knieën. Dan maar die hele 20 meter teruglopen naar het verwarmde zwembad en de nog warmere jacuzzi. We maken van beiden dankbaar gebruik om de kilometers er af te spoelen en van de namiddagzon te genieten. Daarna nog een paar uurtjes op het balkon en dan naar de buurman,

The Barefoot Beachclub, om een eenvoudige doch smakelijke maaltijd te genieten.

Nu is er hier aan restaurants, vooral van de grote ketens, sowieso al geen gebrek, evenals bars en clubs. Samen met de honderden hotels, ook van de bekende ketens, en vele winkels, waaronder een in Southernstyle opgetrokken mega shopping/outletmall (groter en mooier dan welke ook in Florida) met alle bekende winkels, zeker een aanrader voor diegene die een Florida strandvakantie wil.

Zelfs de bekende Orlando attracties, zoals Ripleys en de thema minigolfbanen vindt je hier.

 

Het enige wat wel opvalt is dat 2 van de 3 villa's die aan het strand staan, en ook te huur zijn, een For Sale bordje in de tuin hebben staan. Ook hier slaat de hypotheekcrisis toe.

Na nog een paar versnaperingen duiken we onder de wol annex laken, want morgen wacht ons nog een lange dag. Dan gaan we de kop van Florida doorkruisen, om 700 KM verderop een paar dagen in Savannah Georgia door te brengen. Maar dat staat in het volgende verslag.

 

BACK
VOLGENDE VERSLAG